Scale of Emptiness

This work exists in an in-between state — a moment in which something attempts to emerge, yet cannot fully sustain its own form. Figures begin to rise out of sand and wind, growing upward through an immense field of emptiness. But the higher they ascend, the more fragile they become. Some collapse almost immediately, bending back into the ground before they can fully separate themselves from it.

The sea below becomes a depth resembling the unconscious — a place from which forms attempt to rise toward awareness, yet remain unable to fully sustain themselves.

The emptiness within the painting is not an absence, but a condition of becoming. A vast space in which form negotiates the possibility of its own existence

Skala pustki

Ten obraz istnieje w stanie pomiędzy — w momencie, w którym coś próbuje się wyłonić, lecz nie potrafi jeszcze w pełni utrzymać własnej formy. Figury zaczynają wyrastać z piasku i wiatru, unosząc się ku górze pośród ogromnej przestrzeni pustki. Jednak im wyżej się wznoszą, tym bardziej stają się kruche. Niektóre załamują się niemal natychmiast, zginając się z powrotem ku ziemi, zanim zdążą naprawdę oddzielić się od tego, z czego powstały.

Morze poniżej staje się głębią przypominającą nieświadomość — miejscem, z którego formy próbują wydostać się ku świadomości, lecz nie wszystkie potrafią utrzymać własny kształt. Załamujące się struktury zdają się ponownie zanurzać w tej głębi, jakby świadomość nie była jeszcze w stanie ich utrzymać.

Pustka obecna w obrazie nie jest brakiem, lecz warunkiem stawania się. Rozległą przestrzenią, w której forma negocjuje możliwość własnego istnienia.